Pionierzy lotnictwa pasażerskiego

W połowie lat 50. Lockheed Super Constellation, a w szczególności jego flagowy model L-1649A Starliner – promowany przez Lufthansę jako „Super Star” – zapoczątkowały ekspansję Lufthansy na trasach północnoatlantyckich. W 1955 roku L-1049G wykonał swój pierwszy lot transatlantycki do Nowego Jorku. W 1957 roku „Super Star” został nowym flagowcem zdolnym pomieścić do 99 pasażerów, a od 1958 roku na jego pokładzie zaoferowano ekskluzywną klasę Senator. Cztery potężne silniki tłokowe oraz duże pomocnicze zbiorniki paliwa umożliwiały rejsy bezpośrednie z Hamburga do Nowego Jorku. Loty te trwały nawet 17 godzin i jak na tamte czasy oferowały wysoki poziom komfortu, a zasięg samolotu przekraczał 10 000 kilometrów.

Pod względem technicznym amerykański Lockheed Super Constellation stanowił zarówno kulminację, jak i kres ery dużych, napędzanych śmigłami samolotów międzykontynentalnych Lufthansy. Dziś wiernie odrestaurowany L-1649A powraca jako centralny punkt nowego Lufthansa Conference and Visitor Center oraz wyjątkowe upamiętnienie epoki, w której luksusowe samoloty z‎ silnikami gwiazdowymi i charakterystycznymi potrójnymi statecznikami ogonowymi przemierzały Atlantyk. Legendarny „Super Star” z tamtych czasów powraca dziś w postaci retro malowania na kadłubie Airbusa A320-200.

26 kwietnia 1970 roku na trasie Frankfurt–Nowy Jork Lufthansa wprowadziła do eksploatacji swojego pierwszego Boeinga 747, zapoczątkowując nową erę podróży lotniczych. Zatankowany do pełna „Jumbo” ważył ponad 300 ton, mógł pomieścić 365 pasażerów, a dzięki dwóm korytarzom oferował szybszą i bardziej spersonalizowaną obsługę. Na pasażerów czekały pokazy filmowe, programy muzyczne oraz schody prowadzące do ekskluzywnego, latającego salonu nad Atlantykiem urządzonego na górnym pokładzie.

Model 747, wkrótce z dumą okrzyknięty „Królową przestworzy”, stał się symbolem globalnej innowacji: obniżył koszty jednostkowe, umożliwił międzykontynentalne podróże coraz liczniejszym przedstawicielom klasy średniej i ugruntował pozycję lotniska we Frankfurcie jako międzynarodowego hubu. W 1972 roku wprowadzono frachtową wersję Boeinga 747 z odchylanym nosem, zdolną przewozić do 100 ton ładunku – czyli, obrazowo, nawet 72 samochody Volkswagen Garbus. Był to kolejny kamień milowy w historii sukcesu tego wyjątkowego samolotu.

Dzięki współpracy z Boeingiem Lufthansa konsekwentnie rozwijała Jumbo, czego wyrazem są Boeing 747-400 z końca lat 80. oraz jego następca, 747-8, eksploatowany od 2012 roku.

W połowie lat 70. wraz z wprowadzeniem Airbusa A300 Lufthansa jako pierwsza niemiecka linia lotnicza wykorzystała szerokokadłubowy samolot na trasach krótkich i średniej długości. Lufthansa, jako jeden z kluczowych klientów rozwijającego się konsorcjum Airbus, aktywnie wpływała na ostateczny projekt maszyny, zgłaszając własne wymagania operacyjne – od układu kabiny pasażerskiej po procedury obsługi naziemnej. Tak powstał dwusilnikowy samolot szerokokadłubowy, który konkurował z amerykańskimi konstrukcjami, a jednocześnie wyznaczał nowe europejskie standardy.

Dwukorytarzowa kabina A300 o długości 39 metrów i szerokości nieco ponad 5 metrów została zaprojektowana z myślą o około 250 pasażerach, w tym 24 w First Class i 229 w Economy. Trzy przestronne kuchnie pokładowe zapewniały poziom obsługi dotąd zarezerwowany dla samolotów międzykontynentalnych. Pod pokładem A300 mógł przewozić standaryzowane kontenery i palety, co stanowiło ważny krok w kierunku integracji przewozów pasażerskich i cargo.

Od 2016 roku Airbus A350-900 jest najbardziej zaawansowanym technologicznie samolotem międzykontynentalnym we flocie Lufthansy, stopniowo kończąc erę czterosilnikowych maszyn. Ten dwusilnikowy samolot, dzięki konsekwentnemu wykorzystaniu lekkiej konstrukcji, nowoczesnym silnikom Rolls-Royce oraz pojemności około 293 miejsc, stopniowo zastępuje modele A340-300 i A340-600.

Duże okna, wyższe ciśnienie w kabinie pasażerskiej, lepsza wilgotność oraz elastyczny system oświetlenia sprawiają, że podróż staje się jeszcze bardziej komfortowa. Kabina została zaprojektowana z myślą o nocnych lotach międzykontynentalnych oraz intensywnie wykorzystywanych trasach dziennych. Załogi A350 cenią go za „kokpit nowej generacji”. Przestronny kokpit z dużymi wyświetlaczami cyfrowymi i nowoczesnymi systemami zwiększa komfort pracy, a duży zasięg sprawia, że A350 jest wszechstronnym samolotem międzykontynentalnym, obsługującym trasy do Ameryki Północnej i Azji. W przyszłości będzie wykorzystywany także na rynkach premium o rosnącym zapotrzebowaniu na podróże w First Class – coraz częściej wyposażanej w kabinę pasażerską nowej generacji Lufthansa Allegris.